درد نامه من و دخترک نازاده ام

یه گاهی ازم دور شدی و نام یه عشق ناتمام رو تو حنجره ت پرواز

دادی و اون شدهمه چیزت و من بی آرزوتر از همیشه رفتم

یه گاهی برگشتن یاحق گفتی و دروجودم رخنه کردی و شدی

تموم بود ونبود نوشته هام وباهات خو گرفت شبام

یه گاهی دردامو گفتم و چاره خواستم وندادی

یه گاهی سفری دور رفتی و بغضم گرفت از انتظارهای کشنده

و شدم مجنونی آواره تر از قاصدکهای تموم این دهاتهای دورمان

یه گاهی باید قبولم میکردی و به فافاها میرسوندی حدغیرمجاز

این وابستگی را

اما نرسوندی و محکومم کردی به بی سلیقه گیم و دخترامو حسودشدی

و حق یه دیدار ساده رو قیچی کردی و شدی خاله زنک باز این دایره 

یه گاهی رفتی و دیگه سراغ آشوبمو نگرفتی و نشد هرگاه که آشوب شدم

بنویسمت.

یه گاهی من دیگه خارا تر از تو خواهم بود و دیگه دلم نمیشکنه ازحرفی که زدی

دنیا لجنزاره وآدما عوضی و لجنن