به همین ساده گی
و چه ساده تن به باختن داد این لیلای پوچ
و چه آسان سجده به رهایی آورد و شد پارسای بی قید و بند
وچه راحت رفت. پشت به تمام دل نوشته ها و دل مرده گیها
و چه مفت شد خاطره.....
و چه سخته حسرت نداشتنش....
سامو
+ نوشته شده در ۱۳۹۰/۰۲/۰۶ ساعت ۶:۲۴ ب.ظ توسط مردی از دیار برف و بوران
|
اینان که میخوانی،،میدانم خالی از نقص نیست.اما اینان دنیای من است و من لابه لای این